ஒருவருக்குக் கடன் இருக்குமானால், அவரது முதல் கடமை அந்தக் கடனை நிறைவேற்றுவதுதான். தாய் அல்லது தந்தையை ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்பி வைப்பது மிகச் சிறந்த நற்செயலாகும். ஆனால், அவர்களை ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்புவதனால் கடன் அடைப்பது தாமதமாகுமானால், கடனை அடைப்பதற்குத்தான் முதலாவது முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.
மறுமையில் கடனைக் குறித்துத்தான் விசாரிக்கப்படுமே தவிர, தாய் தந்தையை ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்பினார்களா என்று விசாரிக்கப்பட மாட்டாது. கடன் என்பது மறுமையில் சுவர்க்கத்தை விட்டும் தடுக்கக்கூடிய ஒரு விடயமாகும். எனவே, கடனை முழுமையாக அடைக்க வேண்டும். பெற்றோருக்குப் பணிவிடை செய்வதன் மூலமும், அவர்களுக்கு உபகாரம் செய்வதன் மூலமும் நாம் அதிக நன்மைகளைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும்.
ஒருவேளை கடன் கொடுத்தவர் நீண்ட கால அவகாசம் தந்திருந்தாலோ, அல்லது ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்புவது கடன் அடைப்பதில் எவ்விதத் தடையையும் ஏற்படுத்தாது என அவர் முழுமையாக அனுமதித்திருந்தாலோ மட்டுமே அவர்களை ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்பி வைக்கலாம். அவ்வாறில்லாமல், உரிய காலத்தில் அடைக்க வேண்டிய கடனை நிலுவையில் வைத்துக்கொண்டு ஹஜ்ஜுக்கு அனுப்புவது தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு தவறான செயலாகும்.