இது நமது சமூகத்தில் ஆழமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு குடும்பவியல் பிரச்சினையாகும். இஸ்லாமிய அடிப்படையில் தாய், தந்தையருக்கு என்று இறுதிவரை ஒரு தனி வீடும், குடும்ப வாழ்க்கையும் இருப்பதுதான் மிகச் சிறந்ததாகும். எனினும், பல்வேறு சூழ்நிலைகளின் காரணமாக அவர்கள் தமது பிள்ளைகளில் ஒருவரின் (மகன் அல்லது மகளின்) வீட்டில் பராமரிப்பில் இருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம்.
இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில், தாய் தந்தை வசிக்கும் அந்த வீடு என்பது ''தாய் தந்தையரின் வீடு'' என்ற சட்டத்திற்குள் வராது; மாறாக, அது ''பராமரிக்கும் அந்த மகன் அல்லது மகளின் வீடு'' என்ற சட்டத்திற்குள்ளேயே வரும். எனவே, அங்கு வரும் ஏனைய சகோதர சகோதரிகள், இன்னொருவரின் வீட்டிற்குச் செல்லும் போது பேண வேண்டிய விருந்தினருக்கான ஒழுங்குகளைப் பேண வேண்டும்.
மார்க்க அடிப்படையில், எந்தவொரு நபரும் இன்னொருவருடைய வீட்டிற்குச் சென்று, அந்த வீட்டாருக்குச் சிரமம் கொடுக்கும் வகையிலோ அல்லது அவர்களது தனிமையைப் (Privacy) பாதிக்கும் வகையிலோ பல நாட்கள் தொடர்ந்து தங்கக் கூடாது. தாய் தந்தையைப் பார்ப்பதற்காகச் செல்பவர்கள், அவர்களை உபசரித்து, தமது கடமைகளைச் செய்துவிட்டுத் திரும்பிவிட வேண்டுமே தவிர, தங்களது சொந்த வீடு போல நினைத்து அங்கு நாட்கணக்கில் தங்கி அந்த வீட்டு உரிமையாளர்களின் (மருமகள் அல்லது மருமகனின்) சுதந்திரத்தைப் பறிக்கக் கூடாது.
அதேவேளை, தாய் தந்தையரைப் பராமரிக்கும் அந்த வீட்டாரும், அவர்களைப் பார்க்க வரும் ஏனைய உறவுகளுக்குக் கொஞ்சமாவது இடமளித்து, முகம் கோணாமல் அனுசரித்துச் செல்வதும் ஒரு சிறந்த குடும்பப் பண்பாகும். எனினும், ஒரு வீட்டின் கணவன் அல்லது மனைவி தங்களது தனிமை மற்றும் குடும்பச் சுதந்திரம் பாதிக்கப்படுவதை விரும்பாத பட்சத்தில், அவர்களது அந்த உரிமையை இஸ்லாம் முழுமையாக மதிக்கிறது. எனவே, தாய் தந்தையைப் பார்க்கச் செல்பவர்கள், அந்த வீட்டு உரிமையாளர்களின் நலன்களையும், தனிமையையும் கருத்தில் கொண்டு, அவர்களுக்கு எவ்விதச் சிரமமும் ஏற்படாதவாறு மிகக் கவனமாகவும் சுருக்கமாகவும் தங்களது பயணங்களை அமைத்துக் கொள்வதே சிறந்த இஸ்லாமிய வழிகாட்டலாகும்.