كتاب صلاة الخسوف › باب ما يستدل به على جواز اجتماع الخسوف والعيد
6442 - ( وَأَخْبَرَنَا ) أَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ الْفَضْلِ الْقَطَّانُ ، أَنْبَأَ عَبْدُ اللهِ بْنُ جَعْفَرٍ ، ثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ ، حَدَّثَنِي أَبُو الْأَسْوَدِ النَّضْرُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ، أَنْبَأَ ابْنُ لَهِيعَةَ ، عَنْ أَبِي قَبِيلٍ قَالَ : لَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ - رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا - كَسَفَتِ الشَّمْسُ كَسْفَةً ، بَدَتِ الْكَوَاكِبُ نِصْفَ النَّهَارِ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهَا هِيَ .
இந்த ஹதீஸின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் சேர்க்கப்படவில்லை.
தக்ரீஜ் (மூல நூல்கள்)
البيهقي — سننه الكبير
எண்: 6442
ஷவாஹித் (வலுப்படுத்தும் அறிவிப்புகள்) — மொத்தம் 5
முஸன்னஃப் இப்னு அபீ ஷைபா ×1
அல்-முஃஜமுல் கபீர் (தபரானி) ×4