குழந்தைகளை நல்வழிப்படுத்துவதற்காக நியாயமான காரணங்களுக்கு அடிப்பதும் திட்டுவதும் மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்; இது பாவமாகாது. நவீன உளவியல் கூறுகின்ற சில அதீதக் கருத்துக்களை நம்பி, குழந்தைகளைக் கண்டிக்கவே கூடாது என்று இஸ்லாம் சொல்லவில்லை.
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் குழந்தைகள் குர்ஆன் ஓதுவதில் பிழை விட்டால் அடிப்பார்கள் என்ற செய்தியையும், குழந்தைகள் தொழாவிட்டால் அடியுங்கள் என்ற நபிகளாரின் கட்டளையையும் ஹதீஸ்களில் காண முடிகிறது. சில குழந்தைகள் இயல்பிலேயே அதீதத் திறமையைக் கொண்டிருந்தாலும் அலட்சியமாக இருப்பார்கள்; அவர்களுக்குச் சிறு கண்டிப்பும் அடியும் விழிப்படையச் செய்யத் தேவைப்படும். இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது "அல்-அதாபுல் முஃப்ரத்" (ஒழுக்கம்) நூலில் குழந்தைகளை அடித்தல் என ஒரு தனிப் பாடத்தையே பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஆனால், இங்கு கவனிக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான நிபந்தனை: அடித்தல் என்பது திருத்துவதற்கான நோக்கத்தில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்; பெற்றோர்கள் தங்களது தனிப்பட்ட கோபத்தைத் தீர்த்துக்கொள்வதற்காகவோ அல்லது பழிவாங்கும் நோக்கிலோ வரம்பு மீறி அடிக்கக் கூடாது. சிறுசிறு தவறுகளுக்கெல்லாம் தண்டிக்காமல் கடந்து செல்ல வேண்டும், தேவையான இடங்களில் மட்டும் அளவோடு தண்டித்து வளர்ப்பதே இஸ்லாமிய வழிமுறையாகும்.