குழந்தை இல்லாதவர்கள் வேறு குழந்தைகளைத் தத்தெடுத்து வளர்க்க முடியுமா? அதற்கான மார்க்கச் சட்டங்கள் என்ன?

குழந்தைகளைத் தத்தெடுத்து வளர்ப்பதை இஸ்லாம் எங்கும் தடை செய்யவில்லை; மாறாக அனாதைகளைப் பொறுப்பேற்று வளர்ப்பதை இஸ்லாம் மிகவும் வலியுறுத்துகிறது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தாமும் அனாதையைப் பராமரிப்பவரும் சுவர்க்கத்தில் மிக நெருக்கமாக இருப்போம் எனச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்கள்.

எனினும், தத்தெடுக்கும்போது பின்வரும் நிபந்தனைகளைத் தவறாமல் பேண வேண்டும்:

• வம்சாவளியை மறைக்கக் கூடாது: தத்தெடுத்த குழந்தைக்குத் தாங்கள்தான் உண்மையான தாய், தந்தை என்று கூறி, குழந்தையின் உண்மையான பரம்பரையை மறைப்பது இஸ்லாத்தில் முற்றாகத் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. அந்தக் குழந்தைக்கும் சமுதாயத்திற்கும் அதன் உண்மையான தந்தை யாரென்பது கட்டாயம் தெரிய வேண்டும்.
• மஹ்ரம் சட்டம் பேணப்படுதல்: தத்தெடுத்து வளர்க்கப்படும் குழந்தை பால்குடிப் பருவத்தில் (2 வருடங்களுக்குள்) வளர்ப்புத் தாயிடமோ அல்லது அவரது குடும்பத்தினரிடமோ பால் குடித்திருந்தால் மட்டுமே அவர்கள் மஹ்ரம் (திருமணம் செய்யத் தகாத உறவு) ஆவார்கள். அவ்வாறு பால்குடி உறவு ஏற்படவில்லை என்றால், குழந்தை பருவ வயதை அடைந்தவுடன் அவர்கள் அந்நியர் (அஜ்னபி) என்ற சட்டத்திற்குள் வந்துவிடுவார்கள். அதன்பின் வீட்டில் ஆடை ஒழுங்குகளையும், அந்நியர்களிடம் பேண வேண்டிய சட்டங்களையும் கட்டாயம் பேண வேண்டும்.

இந்தச் சிரமங்களைத் தவிர்க்க, குழந்தைப் பருவத்திலேயே பால்குடி உறவை (வளர்ப்புத் தாயின் சகோதரி மூலம் பாலூட்டுதல் போன்று) ஏற்படுத்திக் கொள்வது சிறந்த தீர்வாகும்.