பயன்படுத்தும் (அணியும்) தங்க நகைகளுக்கும் ஸகாத் கடமையாகும் என்பதே மிகச் சரியான மார்க்க நிலைப்பாடாகும். இது குறித்து சஹாபாக்கள் காலத்திலிருந்தே சிறு கருத்து முரண்பாடுகள் இருந்தாலும், இமாம் இப்னு ஹஸ்ம் (ரஹ்) போன்ற பல அறிஞர்கள் இதை வலுவாக நிறுவியுள்ளனர். "தங்கம், வெள்ளிக்கு ஸகாத் உண்டு" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பொதுப்படையாகக் கூறிய ஹதீஸ்களில் நாணயங்களும் அடங்கும், ஆபரணங்களும் அடங்கும்.
வியாபாரப் பொருளாக அல்லாமல், பயன்படுத்தப்படாமல் வீட்டில் சேமிப்பாக வைக்கப்பட்டிருக்கும் நகைகளுக்கும் ஸகாத் உண்டு என்பதில் அனைவர்க்கும் ஏகோபித்த கருத்து உள்ளது. சேமிப்பு நகைக்கு ஸகாத் வரும் என்றால், பயன்படுத்தும் நகைகளுக்கும் அதே சட்டம் தான் பொருந்தும். ஒரு நகை பயன்படுத்தும் நகையா அல்லது பயன்படுத்தாத நகையா என்பதற்கு எவ்விதத் தெளிவான வரைவிலக்கணமும் இஸ்லாத்தில் கிடையாது (உதாரணமாக: வருடத்திற்கு ஒரு முறை அணிந்தால் அது பயன்படுத்தும் நகையா? என்ற கேள்விகள் எழும்). எனவே 10.5 பவுனுக்கு மேல் (சுமார் 84 முதல் 85 கிராம்) தங்கம் இருந்தால், அது பயன்படுத்தும் நகையாக இருந்தாலும் சரி, பயன்படுத்தாத நகையாக இருந்தாலும் சரி, ஒவ்வொரு வருடமும் 2.5 சதவீத ஸகாத்தை கட்டாயம் கொடுத்தாக வேண்டும்.
வைரம், பிளாட்டினம் போன்றவற்றின் சட்டம்:
வைரம், பிளாட்டினம், மரகதம், முத்து போன்ற ஏனைய ஆபரணங்களுக்கு ஸகாத் கிடையாது. யானை, குதிரைகளை வளர்ப்பதற்கு எப்படி ஸகாத் இல்லையோ, அதேபோன்று இஸ்லாம் தங்கம் மற்றும் வெள்ளியைத் தவிர ஏனைய உலோகங்களுக்கு ஸகாத்தை கடமையாக்கவில்லை. ஆனால் அவற்றை ஒருவர் வியாபார நோக்கத்திற்காக (Business/Trading) வைத்திருந்தால் அவற்றிற்கும் 2.5 சதவீத ஸகாத் கடமையாகும். தங்கம் மற்றும் வெள்ளியைப் பொறுத்தவரை அதனை வியாபாரம் செய்தாலும் சரி, சாதாரணமாக வீட்டில் வைத்திருந்தாலும் சரி அதற்குக் கட்டாயம் ஸகாத் உண்டு.