பொதுவாக "துஆ கேளுங்கள்" என்று மார்க்கத்தில் வரும் இடங்கள் அனைத்தும் அவரவர் தாய்மொழிகளில் கேட்பதையே குறிக்கின்றன. அரபு மொழியில், குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவில் வந்த துஆக்களை மட்டுமே கேட்க வேண்டும் என்று எந்த வரையறையும் இல்லை.
அத்தஹிய்யாத்தின் இறுதியிலும், ஸஜ்தாவிலும் ஒருவர் தனக்கு விரும்பிய பிரார்த்தனைகளைக் கேட்டுக்கொள்ளலாம் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். எனவே, ஒருவருக்கு ஏற்படும் தனிப்பட்ட தேவைகள், கஷ்டங்கள் (உதாரணமாக விசா கிடைப்பது, நோய் நிவாரணம்) ஆகியவற்றை அரபியில் தான் கேட்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமில்லை; தாராளமாக தமிழ் போன்ற அவரவர் தாய்மொழிகளில், குர்ஆன் சுன்னாவில் வராத சொந்தத் தேவைகளையும் கேட்கலாம். குர்ஆன் வசனங்களை ஸஜ்தாவில் ஓதுவது தான் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளதே தவிர, துஆக்களாகக் கேட்பதில் தடையில்லை.
இது ஃபர்ளுத் தொழுகை, சுன்னத் தொழுகை, இரவுத் தொழுகை என அனைத்துத் தொழுகைகளுக்கும் பொதுவான சட்டமாகும். ஃபர்ளுத் தொழுகைகளில் மட்டும் அரபியில் தான் கேட்க வேண்டும் என்ற எந்த நிபந்தனையும் இல்லை. இந்த இரண்டு இடங்களிலும் நமது மொழிகளில் துஆ கேட்பது மார்க்க ரீதியாக மிகவும் சரியான நிலைப்பாடாகும்.